31-12-10

Tussen 2 feesten loop Westkapelle 26/12

Zondag laatsleden stond de laatste wedstrijd van 2010 op het programma.Eerst besloot ik om de 5,5 kilometer te lopen met Charlotte Devriese die haar allereerste wedstrijd ooit liep.Zij is een fervent voetbalster dus conditie zou ze wel hebben.We liepen er slechts 29 minuten over en daarmee werd ze vierde dame.Dan volgde het grotere werk ;de 10,5 kilometer.ik besloot dit aan te pakken aan trainingstempo om eens te kunnen meedoen aan de vliegende spurt over 100 meter.Maar toen Martin Desmedt na 500 meter bij mij kwam aansluiten verhoogde mijn tempo toch langzamerhand.Op het einde van de eerste ronde besliste ik te sprinten.Het ging zeer goed maar ik moest toch even op adem komen en had wat moeite om weer 15 km gemiddeld te lopen.Maar na enkele honderden meters liep het weer vlotter.Ons tempo bleef constant rond de 15 per uur.De tweede ronde werd zo vlot afgelegd.We haalden wel steeds lopers in die wat te rap gestart waren.Maar ons tempo verhoogde ook wat,zeker in de derde ronde die onze snelste ronde was.We eindigden mooi 29ste en 30ste op 288 lopers in een tijd van 42 min (15gem).Daarna werd er nog een goed pintje gedronken om een geslaagd 2010 af te sluiten.Op naar 2011.

westkapelle.jpg

12:09 Gepost door Johanbeton | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-12-10

marathon Kampenhout 18/12/10

Zaterdag wou ik nog een marathon lopen (mijn tiende dit jaar).Ik had mij nog juist kunnen inschrijven en ik wilde hem wel lopen.Maar de nacht voordien was er nog zo'n 20 cm sneeuw gevallen.Ik twijfelde of ik zou aanzetten.Dan toch maar vertrokken en na heel wat vertragingen kom ik om 9 uur 20 aan in Kampenhout.Daar zag ik Paul Van Hiel die mij zou begeleiden met de fiets.Ook een zware opgave in dit weer.We hadden afgesproken dat we voor minder dan een podium niet zouden gaan.Er waren zes ronden van 7 kilometer.Na de eerste ronde liep ik derde en had al enorm veel krachten verbruikt.Het was ook enorm zwaar op de verse sneeuw in het bos en op de rijbaan was het voortdurend uitschuiven.Ik zei tegen Paul :moet ik dit hiet 6 ronden volhouden.

Voor een zeer mooi verslag van het verloop van de wedstrijd volgt hiet een kopie van mijn fietsbegeleider.

Vandaag 18/12/2010 is Johan Watthy de man. Hij zal de marathon van Kampenhout lopen.

Voor minder dan een podium beginnen we er niet aan, dat was de afspraak al vorige week.

Vannacht viel er weer een pak sneeuw bij, ik haat fietsen in de sneeuw en zou het ook nooit meer doen. Maar als ik een loper iets beloof dan houd niets me nog tegen.

Na een voorzichtige rit ben ik net op tijd aan de sporthal.

Nog 20 minuten en het is 10uur, dan kan de eerste editie van deze marathon van start gaan.

Mijn voeten zijn al ijsblokjes aan de start en ik vraag me af of 42km wel haalbaar is voor mij vandaag.

Ik fiets iets voor de starters en wacht op Johan. De eerste estafettelopers vliegen voorbij, dan de eerste twee van de marathon en als derde Johan.

Zijn roze pakje valt op dus hem verliezen zal moeilijk zijn.

Ik zette mijn banden goed plat om genoeg grip te hebben en dat werkte nog goed ook.

Johan heeft een schitterend tempo, ondanks de sneeuw loopt hij meer dan 13km/u.

De ronde is zwaar, overal sneeuw en de voeten schuiven zichtbaar weg bij elke stap.

Veel energie gaat verloren en het zal een zware dobber worden.

Het parcours is mooi, maar dat is volgens mij elk parcours vandaag.

Op sommige plaatsen is het stampen om Johan bij te houden, hij loopt de eerste ronde heel vlak.

Voor de sporthal blijf ik wachten op de eerste lopers, nog eens tellen om zeker te zijn.

Ja, derde plaats , de eerste is een beetje snel weg maar daar verwachten we straks wel een dipje van.

Ervaren genoeg gaat ons tempo niet omhoog en blijven we strak hetzelfde aanhouden.

Een beetje nadelig zijn de auto’s op het parcours, die nemen dan de goede stroken en de loper kan in de mulle sneeuw zijn voeten nat maken…

Beetje verder zelf het veld in voor een tankwagen die stookolie komt leveren.

Mijn voeten vriezen niet verder dan goed bevrozen en dus erger kan het niet meer worden.

Johan maakt een heel goede indruk, af en toe iets eten, regelmatig drinken.

Alles loopt zoals het moet lopen, hij zit duidelijk heel goed, als een marathonloper kwam aansluiten ging hij gewoon versnellen en maakte duidelijk wie de sterkste was.

De sneeuw is goed aangekoekt na enkele rondjes en het is steeds gladder.

De asfaltstroken zijn beter omdat daar de sneeuw meer pap is, in het bos op de bladeren gaat het ook maar op de veldwegen is het zeer gevaarlijk met die sporen en knoebels.

Het is niet altijd evident om met één hand drinken aan te reiken.

Toch slaag ik er nog in om wat foto’s al rijdend te trekken.

Het weer is koud maar toch droog, ook is er niet te veel wind, ideaal winterloopweer.

Elke seingever gaat bevestigen, derde plaats, ook toeschouwers geven ons de positie door, derde plaats.

De voorlaatste ronde krijgt nummer twee het lastig en komen we snel dichter.

Het is iemand uit de streek en hij krijgt genoeg inlichtingen.

Ondanks dat hij bluft en gaat versnellen zitten we de laatste ronde toch in zijn spoor.

Het is al snel duidelijk dat deze persoon niet veel marathons gelopen heeft en er helemaal niet tegen kan dat er een fietser in de buurt is.

Hij maakt van ver al bewegingen dat ik in de weg fiets terwijl een bootje aan de overkant van het water dichter tegen hem komt dan ik…

Johan gaat er snel voorbij en de jongen pikt aan en wilt terug op kop.

Weer krijg ik veel gestes dat mijn fiets in de weg is, terwijl ik sportief achter blijf, ik had ook op kop kunnen trekken of hem onderuit rijden natuurlijk.

Op een veldwegje gaat Johan over en loopt de kant waar ik fiets.

Onze amateur steekt mee over en schopt tegen mijn voorwiel… dan voelt hij hem nog zo goed om mij af te blaffen, idioot.

We maken er geen woorden aan vuil en Johan zegt me dat hij express gaat vertragen, tegen zo’n onsportieveling wil hij niet lopen en tenslotte zijn we voor het podium gekomen.

Dus op het gemak nog wat uitlopen de laatste kilometer, de derde plaats was binnen.

Prachtig gelopen van Johan, een dip heeft hij niet gekend, 3u12′ ongeveer is een mooie tijd  met dit weer.

Ik ben ook blij van binnen te zijn, mijn tenen plooien gaat niet meer…

Snel ons gaan omkleden dat we niet ziek vallen straks.

Blijkbaar is er hier geen podium en krijgen alle lopers een soort struik ?

Johan gaat nog eens naar zijn tijd kijken en plots hebben ze daar nog ene loper tussen gezet??? Ineens van plaats drie naar vier???

We proberen die man uit te leggen dat het niet klopt maar zijn bord klopte wel.

Dus zal ik me vier keer vergist hebben, ook de vijf seingevers zullen fout gezeten hebben, en dan ook de toeschouwers die ons de positie riepen… wel veel mensen die dezelfde fout maken natuurlijk.

Och ja, we gaan het vergeten en zetten ons samen met Gust, Vincent, Willem, Jan aan tafel en praten gezellig na.

 

11:43 Gepost door Johanbeton | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |